Tik tak… tik tak… We gaan spannende tijden tegemoet. Binnen dit en twee weken zullen Aïs en ik zowat de grootste stap in ons leven zetten die we ooit zullen zetten. Beangstigend, maar ook o zo spannend. Weten dat we binnen 2 weken niet meer met zijn twee zijn, maar dat er een klein wondertje ons zal vergezellen voor de rest van ons leven. Het is moeilijk voor ons om in te schatten wat ons te verwachten staat, maar ik ben zeker van dat we hier klaar voor zijn. En ik kijk er dan ook ontzettend naar uit. Wetende dat ik binnenkort elke ochtend een klein wezentje kan natsplensen bij wondertje zijn/haar ochtendbadje, dat er binnen nog wat meer maanden ten huize Hens-Fryns eerste stapjes zullen gezet en eerste woordjes worden gezegd. En dat wij op de eerste rij mogen zitten, dat wij dat kleine wezentje mogen verzorgen, opvoeden, liefhebben. Ik ben er van overtuigd dat ons wondertje een spetterend leven zal krijgen, niet alleen omdat Aïs en ik daar alles voor zullen doen, maar vooral omdat er achter ons nonkels en tantes staan, oma’s en opa’s en vrienden en vriendinnetjes die ons zullen helpen.

Hoe klaar we ook zijn, spanning is op dit moment toch nog het meest overheersende gevoel. Niet alleen voor wondertje komen er nog veel eerste keren aan, ook voor mij. De eerste pamper, de eerste huilbui, de eerste … Wondertje en wij, we gaan mooie tijden tegemoet met z’n drietjes.

Alvast bedankt aan iedereen voor de steun de voorbije maanden. We gaan jullie nog nodig hebben!

Tot gauw!!!

Paps